1978 was een mooi jaar. Toevallig is het ook het jaar waarin ik geboren werd. Concreet betekent dit dat ik met mijn 29 lentes the big 3-0 nader. Als je 30 wordt, wordt alles anders.

Je beseft dat het buikje, dat zich tijdens je studententijd langzaam ontwikkelde, niet langer een tijdelijk obstakel is. Je gaat nadenken over de aanschaf van kinderen. Op druilerige zaterdagmiddagen krijg je te horen van je vrouw dat een kat een fijne toevoeging aan je huishouden zou zijn. Een kat is immers intelligenter en vooral aanhankelijker dan een hond. Je maakt jezelf opeens wijs dat golf een sport is en je vindt het knap van jezelf dat je je ogen na het eten nog zo lang open hebt gehouden. Tijdens de verjaardagsfeestjes, waar je op zaterdagavond met tegenzin naartoe gaat, spreek je alleen nog over je werk, je kinderen en over vroeger. ’Weet je nog? Die keer dat we...’ Kortom: je bent bijna 30 en denkt elke dag als de wekker gaat: ’zou de dag van vandaag wel anders zijn dan die van gisteren?’

Deze vraag kan ik vanaf nu bevestigend beantwoorden, ik heb een Wii besteld.